Sinirbilimsel Paylaşım Grubu

Ahu' nun gidişi ve kesik izi

"Opera severdi."
Onu hep böyle anacağım.

Tiyatro salonunun kapısında avazı çıktığı kadar bağırıyordu bulduğumda.
Tüyleri daha sarıydı, gözleri ise lacivert.

Çabam ve sevgim benle kalmasını sağlamaya yetmedi.
Yekta' nın sıcak okşaması ve annemin gözyaşı da...
ve ona hasta iken aldığım baş ucu kitabı da...

Agubahçe (Fenerbahçeli Ahu' nun kısaltması) binlerce yıl
bu bahçenin olduğu tepecikten İstanbul' u seyredecek.

Kabullenme güçlüğümün sonucudur ki,
gidişi vücudumda taşıdığım kesik izlerine bir yenisini daha ekledi.

7- Buleria Adagio (Mozart- Concierto para piano N21) by gbucio

Emanuel-Gelin

Vatandaş: Çerçeve' nin içindeki arkadaş. Sence "aşk böceği" denen şey tam olarak hangisidir?

Çerçeve' den Ozan: Sevgili meraklı vatandaşım (başbakanlığa soyunmadım yahu, aynı vatandanız ya o nedenle; "meslektaşım" gibi yani).
Aşk böceğinin ne anlama geldiğini uzun yıllar düşünüp bulamamış olman üzücü. Ancak konu o kadar hassas ki, kesin karara varmak için öncelikle aşkı yaşamış biri olman gerektiğini düşünüyorum.
Konu hakkında elde ettiğim veriler ışığında şunu söyleyebilirim ki: aşk böceği akreptir.
Sinsice gelip ummadığın anda iğnesini batırır. Zehiri ile hem canını yakar, hem de seni sarhoş eder.
Akrep ile ilgili taksonomik, morfolojik ve fizyolojik bilgileri Google' dan bulabilirsin. Aşkla ilgili detayları ise Mehmet Coşkundeniz' den öğrenebilirsin.

***

Vatandaş: Neden sadece bitkiler fotosentez yapar? Her şey iradede bitiyorsa, insanlar da fotosentez yapamazlar mı?

Çerçeve' den Ozan: Sevgili vatandaş. Life sciences ile bu denli ilgili olduğun için sana teşekkür ediyorum. Kendimin de aktif olarak içinde bulunduğu life sciences ve davranışsal bilim verilerimi birleştirerek seni şöyle bilgilendirmek isterim.
İnsanlar fotosentez yapamazlar, çünkü klorofilleri yoktur.

İrade bu konuda efektif değildir.

Ancak ne var ki, insanların da bitkilerde olmayan bir şeyleri vardır: Ego.
Bu nedenle insanlar "egosentez" yaparlar.

Egosentezi "egosantriklerin kendi kendilerinin egosunu tatmin etme durumu" olarak tanımlayabiliriz.

Örn; "Ben dönyanın en gözel garısıyam!".

***

Vatandaş: Sevgili Çerçeve. Sen canlı mısın? Ne yer, ne içersin?

Çerçeve' den Ozan: Lütfen gerzek olmayalım vatandaşım. Tüm çerçevelerden farklı olmasının ötesinde elbette Çerçeve de cansız bir varlık. İçinde onu dolduran elemanlar canlı sadece.
Bu nedenle soruyu kendi üzerime alıyorum.

Yemek ayırmıyorum, içmeye gelince gazsız içecekler tercihimdir (reflü sağ olsun).
Sorun o kadar kısır ki, daha kapsamlı cevap bulamıyorum.

Halbuki ne içmek isteyeceğimi sorsan sana şöyle güzel bir cevap verebilirdim:

En çok ezogelin çorbası seviyorum ve vanilyayı.

Keşke vanilya kokulu, ezogelin çorbası aromalı, gazsız içecek üretseler. Adını da emanuel-gelin (E.G.) koysalar, ne güzel olurdu değil mi?

***

Not: Çerçeve, alelade bir çerçeve değildir. Çerçeve benim çerçevemin ismidir. Yani özel isimdir.
"Neden kesme işareti ile ayırıyorsun?" sorusu istemiyorum.

Rüyalar Ülkesi ve Uçan Çocuk

Forrest Gump' ta küçük sarışın kızın babasının şiddetinden kaçıp tarlanın ortasında "tanrım bizi bir kuşa çevir, buradan uçup gidelim" diye dua etmesi ruhumda derin yara açmıştır. Çocukluğumdan beri kitap okuyan, yemek yiyen, banyo yapan... ben, sürekli bu hayalin gerçekliği ile yaşadım diyebilirim. Acıbadem' deki evimizin balkonundan tepelere bakarken manzaranın çok uzaklardaki bir toprağın üzerini örttüğünü düşünür, gerisinde "ona ait olduğum" başka tepeleri görebilmek için kendimi zorlardım. Karmaşık zihin yapısı hemen her zaman mutsuzluğu beraberinde getirir. Beğenileriniz ve beklentileriniz gördüklerinizin üzerinde ise mutsuzluk müzmin hal alır. Üzeri pembe şekerlerle süslenmiş beyaz kremalı bir pasta gibi olsun isterdim evlerimizin. Kaldırımlarda çatlaklar, sokaklarda ve beyinlerde sis olmayan, ışıl ışıl parlayan bir yer. Beverly Hills' in öyle olduğu duymuştum. Ait olabileceğim bir yer vardı yani... Laz bakkal taşaklarını karıştırdığı elleri ile kağıt torbaya yumurtaları doldururken, ekmeğe elini sürmesin diye uçarak gelmiştim ekmek vitrininin önüne. Küçük kız çocukları kafalarına bir şeyler sarmış koltuk altlarında Kuranlar ile "Arap Alfabesi öğremeye" gidiyorlardı eve dönerken önümden...



Kanatlarımı açabilirsem tepeleri aşabilirdim. Ait olmayı isteyeceğim yere kadar uçar, pastanın ortasındaki güle konardım. Sonra kanatlarımı dinlendirir ve uçmak isteyen başka bir çocuğa armağan ederdim. Büyüyünce anladım ki banyonun penceresi uçup gidemeyeceğim kadar küçük ve zaten kanatlarım da yok... Hiç olmadığı gibi.

Evet!

Benim adım Bahman Nirumand. İranlı bir gazeteci-yazarım.

Şah’ın devrilmesinde aktif rol oynayanlardanım.

Ve aynı zamanda mollaların, demokrasi ve özgürlük getireceğine inanan milyonlarca solcu, demokrat, liberal ve milliyetçi insandan biriyim.

Evet, Humeyni yeryüzünde cenneti vaat etti bize. Demokrasi gelecek, kimse fikirleri ve siyasal görüşleri yüzünden tutuklanmayacak, işkence yapılmayacak, kadınlara eşit haklar verilecek, giyim serbest olacaktı.

Şah’ı devirdikten sonra mollaların camiye geri döneceklerinden emindik. Devleti yönetecek durumda olduklarına inanmıyorduk.

Yanıldık. Kitaplardan ezberlediğimiz cümleleri, içi boş kavramları birbirimize söyleyip duruyorduk.

Devamı...